Ook het terrein is zo duurzaam mogelijk ingestoken. In het midden wordt regenwater opgevangen in een vijver, een zogeheten wadi, om via een irrigatiesysteem de mobiele boomgaard te bewateren. Jawel, mobiel; in speciale potten staan vijftig fruitbomen.
Zolang ze op De Hopman staan, dragen ze bij aan de co2-reductie, maar ze worden ook weggeven aan sociale initiatieven of ingezet als co2-compensatie. Het is de bedoeling dat er steeds meer biodiversiteit gaat ontstaan. Luck: "Afgelopen zomer hebben we in onze gezamenlijke voortuin een basis gezaaid met grasmengsels waar veel klaver en andere bloemen in zitten."
'We zijn geen hippie-community'
De bewoners van De Hopman zijn heel divers: van 20 tot 60 jaar en van vrachtwagenchauffeur tot onderwijzer. Elle: "Iedereen heeft heel bewust gekozen om anders te wonen dan wat traditioneel als norm gezien wordt, dat maakt dat we raakvlakken met elkaar hebben."
Wat Elle en Luck opvalt ten opzichte van hun oude woonomgeving is dat de buren oprecht in elkaar geïnteresseerd zijn en voor elkaar zorgen op momenten dat dat nodig is. Elle: "Een van onze buren zit in een rolstoel en heeft een hond. Toen haar vriend laatst onverwacht later thuiskwam, stond er meteen een buurman op die zei: ‘Wij laten ‘m wel even uit.’"
Wanneer bewoners behoefte aan contact hebben, is er altijd wel iemand in de voortuin te vinden. Wie behoefte aan privacy heeft, kan zich terugtrekken in zijn eigen achtertuin.
Er ligt een klein beleidsplannetje met als strekking dat alles duurzaam en groen wordt aangepakt, maar in principe geldt: alles kan en niets moet. Luck: "Er zijn veel vooroordelen over tiny living, wij zijn geen hippiecommunity, juist doorsnee mensen, we hebben alleen een andere manier van wonen omarmd."