‘Het kostenplaatje was even billenknijpen,’ geeft projectdirecteur van Strijp-S, Jack Hock toe. Hij was degene die architect Stefano Boeri benaderde of hij niet ook een verticale toren in Eindhoven wilde bouwen. Hock raakte enthousiast toen hij in 2015 het Bosco Verticale in Milaan zag. Hij wilde het centrumgebied van Strijp-S, dat voornamelijk uit betonnen en stenen gebouwen bestond, flink vergroenen om de levendigheid van de buurt te vergroten.
Hock: ‘Wij wilden alleen wel een toren die betaalbaar zou zijn voor iédereen. Het Bosco Verticale is gebouwd voor een 1 miljoen-plus doelgroep, dat wilden wij uiteraard niet.' Het ontwerpen voor sociale huur trok Boeri juist over de streep. 'Het was een uitdaging voor hem om dit voor elkaar te krijgen,’ zegt Hock.
‘De toren heeft uiteindelijk drie ton extra gekost ten opzichte van een ontwerp zonder groen. Op 125 woningen valt dat nog mee. Met de huurinkomsten is hij over vijftig jaar kostenneutraal. We kijken vooral naar de lange termijn; de waarde van het pand zal alleen maar stijgen. Zeker als we zelf een gewild gebied van het centrum van Strijp-S maken,’ legt Hock uit.
Hij is blij met het resultaat: ‘Laat deze toren in godsnaam gekopieerd worden.’ Niet op Strijp-S, want Hock is ‘niet van de kopietjes’. Hij weet toevallig wel dat Boeri samen met de aannemer onderzoekt of het verticale bos ook in andere steden gebouwd kan worden.
Een vriendelijke community
Van de 125 sociale huurwoningen zijn dertig woningen gereserveerd voor spoedzoekers en statushouders. De rest van de woningen is toegewezen op basis van motivatie en loting. Hale heeft een motivatiebrief geschreven. Haar belangrijkste punten waren duurzaamheid, diversiteit en een bijdrage kunnen leveren aan de Strijp-S community.
In Istanboel, waar Hale werd geboren en tot haar vijftiende heeft gewoond, kende ze iedereen in haar buurt. ‘Ik maakte altijd een praatje met de buren, we dronken koffie samen en hielpen elkaar. De sfeer was gastvrij en gezellig.’ Dit wil ze ook voor Strijp-S. In haar brief schreef ze dat ze graag wat toevoegt aan de toren, maar ook aan de wijk. ‘Ik ken het gebied en wil graag mensen wegwijs maken. Maar ook als ontwerper kan ik iets toevoegen aan de gezamenlijke ruimtes.’
Dit sloot naadloos aan op wat woningcorporatie Trudo voor ogen had: van Strijp-S een vriendelijke community maken. Hale’s brief scoorde zo goed, dat ze uit duizend aanmeldingen werd gepikt. ‘Ik wachtte al tweeënhalve maand en had de moed al opgegeven,' zegt Hale. 'Tot ik op mijn verjaardag, 12 juni de kaarsjes op de taart uitblies en wenste dat ik die woning zou krijgen. Tien minuten later kreeg ik een e-mail met positief bericht. Een beter cadeau kon ik me niet wensen.’
Abseilende tuinmannen
In haar huurcontract stond iets opmerkelijks. ‘Ik mag niet aan de planten in de bakken aan mijn balkons komen. Hooguit wat gevallen bladeren opvegen.’ De bomen, struiken en planten krijgen een speciale verzorging. Om te beginnen zijn de kluiten van de bomen twee jaar lang ‘getraind’ door een boomkwekerij. Zodat ze kunnen floreren in kleine bakken op grote hoogte (met veel wind).
Al het groen wordt bewaterd vanuit vier grote ondergrondse bassins die in totaal 80.000 liter regenwater kunnen opvangen. Dat wordt automatisch via een installatie omhoog gepompt. Het snoeien en ander onderhoud wordt door speciaal getrainde abseilende tuinmannen gedaan. Aan het dak van de toren hangen daarvoor 820 abseilogen. Hale: ‘Ze doen vier keer per jaar onderhoud. Gelukkig word ik van tevoren geïnformeerd, anders schrik ik me rot.’