De wind waaide in huis
Meteen nadat ze de woning eind 2019 kochten, trok het gezin erin. Zo konden ze goed zien welke renovaties noodzakelijk waren. Anja: ‘Sinds de jaren ‘80 was er geen groot onderhoud gepleegd. Het was vochtig, met schimmelplekken op de muren en had maandelijks een flinke energierekening. Als we ‘s avonds op de bank zaten, waaide de wind door mijn haren.’
Floris: ‘De ruwe bouw - zoals de fundering en dragende muren - was over het algemeen goed, maar we moesten een flinke slag slaan om het huis naar deze tijd te halen. Denk aan isolatie en ventilatie aanbrengen, de gevels restaureren, nieuwe elektra, riolering en CV aanleggen, het pleiserwerk herstellen en de boel opnieuw schilderen.’
Een gemeentelijk monument verduurzamen
De art nouveauwoning is een gemeentelijk monument én valt onder beschermd dorpsgezicht. Dit betekende dat het stel zich aan speciale regels moest houden en vergunningen moest aanvragen. Zo moesten Anja en Floris de lambrisering aan de wanden en de ornamentale plafonds gemaakt van rieten matten met kalkstuc met rust laten. Ook de originele kozijnen en ramen in de gevels moesten in de twintigste eeuw blijven hangen.
Daarnaast moesten ze zoveel mogelijk materialen gebruiken die bij de bouw van de woning in 1906 ook werden gebruikt, zoals hout, kalk, riet en stro. En omdat oude panden over het algemeen meer kieren hebben - goed voor vochtafvoer naar buiten - is het verplicht om dampopen te isoleren. Hiermee kunnen de muren blijven ‘ademen’.